Deze week heb ik met een aantal andere groeicoach-collega's een bijeenkomst voor onze coachees gegeven omtrent het thema werken in de 21e eeuw.
Op basis van een vragenlijst zijn we aan de slag gegaan om te bepalen in hoeverre je werkt volgens de principes van werken in de 21e eeuw. Maar wat zijn die principes nu? Lopen werk en prive per definitie altijd door elkaar? Is het normaal als je ook 's nachts werkt? Is het nu echt heel erg elkaar een e-mail te sturen?
Uiteindelijk gaat het om bewust omgaan met de middelen en mogelijkheden die je hebt in je werkomgeving en in de omgang met elkaar (lees: collega's, klanten, partners, you name it). Ik heb bijvoorbeeld een prive mobiele telefoon naast mijn BB, omdat ik dit graag gescheiden wil houden. Ben ik dan niet 'work21' ? Ik heb er bewust voor gekozen, het werkt voor mij en voor mijn omgeving.
Ander voorbeeld: voor deze sessie heb ik de vragenlijsten geprint. Niet uit automatisme, maar omdat ik dit handiger vond voor de deelnemers. In plaats van elke vraag op een aparte slide te tonen, konden de deelnemers nu hun eigen tempo bepalen en zelfs een andere ruimte opzoeken om de vragenlijst in te vullen.
Hoe work21 je bent, ligt aan de organisatie, aan de werkomgeving, aan jezelf. En natuurlijk kun je uitgaan van een aantal basisprincipes, maar uiteindelijk draait het om bewust te zijn.
Ook tijdens onze vakantie kwamen yellow & blue terug in onze activiteiten. Zeker met een kleine van een jaar ben je met structuur bezig (blue) en probeerden we tussen de bedrijven door toch zoveel mogelijk spontane activiteiten te doen (yellow). En zeker met een paar dagen slecht weer is het improviseren geblazen in de tent en creatief omgaan met de dagelijkse dingen. Gelukkig waren we goed geoutilleerd.
Nu ik deze laatste zin schrijf, bedenk ik me dat dit ook voor organisaties geldt: zorg ervoor dat je goed geoutilleerd bent, zowel mensen die structuur als drijfveer hebben als mensen die creatief zijn. Zorg voor een basisstructuur en voor een platform waarin men creatief mag zijn. e-office heeft voor dit laatste bijvoorbeeld een platform van diverse communities opgezet waarin medewerkers hun creativiteit kwijt kunnen en contacten kunnen leggen met de buitenwereld.
Morgen ga ik weer aan de slag, onder andere als communitylid van de community work21, waarin we thema's als yellow & blue en invoering en acceptatie van het nieuwe werken gestalte geven.
Laatst had ik samen met een andere consultant een oriënterend gesprek bij een non-profit organisatie waarin twee heren met enthousiasme en trots vertelden over hun aanpak om onvolkomenheden en pijnpunten in de organisatie aan de kaak te stellen en aan te pakken, ter verbetering van de kwaliteit van hun diensten.
Op eigen initiatief en met een enorme bagage aan organisatiekennis en netwerk was één van hen bij de directeur op kantoor naar binnen gestapt en het voorstel gedaan om hiervoor een team op te zetten. Ook al heet het team officieel niet zo, de naam 'Gideons bende' bleek hierop zeer van toepassing. Een 'kleine troep van uitgelezen strijders' (encyclo.nl) trekt ten strijde om de organisatie te verbeteren op eigen initiatief, zonder budget en zonder vrijgemaakte tijd. Gewoon, omdat zij intrinsiek gemotiveerd, ondernemend en verknocht zijn aan hun organisatie. Mooi toch! Het management heeft het met beide handen aangepakt.
Dit team komt inmiddels eens in de zoveel tijd bij elkaar waarin zij op basis van een aantal thema's (en kernwaarden) aan de slag gaan. Het blijkt bovendien goed voor je imago te zijn om aangesloten te zijn bij dit team.
Waar zij echter nu tegenaan lopen, is dat sommige 'strijders' hierdoor niet expliciet ten strijde trekken, maar wel aangesloten blijven. In het gesprek kwam naar voren dat alleen vrijwilligheid niet voldoende is om een actief team te hebben. 'Vrijwillig maar niet vrijblijvend': sluit je je aan, dan verwachten we ook dat je actief deelneemt en actie onderneemt.
Dus organiseer een 'Gideons bende' (binnen of buiten je organisatie) om de kwaliteit te verbeteren en daarnaast een tunnelview te voorkomen.
